' Het leven is een knalfuifje ': oktober 2012

vrijdag

Snoepjes en dure jachten

Weer even een update, terwijl er niet zoveel valt te updaten, want hier in Istanbul gaat alles lekker z'n gangetje. Maar ik heb gister weer eens mijn digitale camera mee genomen, ik kies tegenwoordig ook vaak voor de analoge variant, maar die foto's kan ik dus niet meteen laten zien.

Ondertussen in het 'Bayram', zes dagen vakantie en feest. Iedereen bezoekt de belangrijkste mensen van de familie op en gaat gekleed in zijn/haar mooiste kleren.
Op straat is het een stuk rustiger dan normaal omdat een hoop mensen de stad in zijn, zelfs het verkeer valt wel mee! Mensen delen snoepjes uit en gedragen zich wat relaxter, van mij mag Istanbul altijd wel zo zijn :)
Het enige wat minder leuke aan deze dagen is dat er een heleboel schapen en geiten onverdoofd geslacht worden. Ook op plekken waar je het allemaal kan zien gebeuren. Mijn maag is daar niet zo goed tegen bestemd dus ik heb het niet allemaal willen en kunnen aanzien, maar het gebeurt wel.

Gister naar de wijk Eyüp geweest, waar heel veel moskeeën staan, één van de moskeeën (Eyüp Sultan) is gebouwd bij het graf van Abu Ayyub al-Ansari en dit maakt deze moskee tot de meest heilige plek in Istanbul. Veel biddende, prevelende en zelfs huilende mensen lopen hier rond en al met al geeft het een bijzondere sfeer.
Daarnaast heb je in Eyüp Pierre Loti: een heuvel waar je lopend of met een liftje naar boven kan en vanwaar je een prachtig uitzicht over de stad hebt. Helaas begint het weer een beetje om te slaan deze dagen, het is heel wisselvallig. Op het moment dat we boven waren was het helaas bewolkt (en later toen we eenmaal beneden waren scheen de zon natuurlijk weer volop).

's Avonds was de wijk Bebek (betekent baby) aan de beurt. In deze wijk wonen een hele hoop beroemde en rijke mensen wat zich uit in een hoop dikke auto's en jachten, een wat rustigere sfeer en een prachtige Starbucks direct naast de Bosphurus, een heerlijk plekje. Je hebt hier een prachtig uitzicht en je kijkt vanaf Europa naar Azië. De wijk heeft voor de rest niet zo veel te bieden, maar het is wel leuk om ook deze kant van de stad te zien.

Zondag (overmorgen) komt Jullian langs voor een week en vanaf dan begint het af en aan komen van bezoek en het maken van reisjes. Vorige week heb ik een trip naar Georgië geboekt, over een maand ga ik samen met Peter zeven dagen even een totaal andere wereld in, ik heb er heel veel zin in!

Uitzicht vanaf Pierre Loti

Slechts een hond die de bootjes bewaakt.

Knap als de politie met dit logo nog gezag kan afdwingen.

Haven in Eyüp

Eyüp

Eyüp, volledig uitgestorven ochtend, gaf haast een surrealistische aanblik.

Eyüp Sultan

Kat en lijn spel

Duiven op een plein

Duiven

maandag

Vandaag pijn in m'n kont omdat ik gister heb gefietst op de Princes' Islands. Dat ben ik blijkbaar niet meer gewend. Een aantal honderd meter tegen een stijle berg oplopen kostte me daarentegen totaal geen moeite meer, dat doe ik tegenwoordig dagelijks!

Vanmiddag onder andere elkaars koffiedik gelezen (in mijn koffieprut was een kruis, een draak en een dansende vrouw verstopt), fanatieke voetbalsupporters van Besiktas bestudeerd, twee keer een verjaardagsfilmpje voor onbekend Turks persoon in moeten spreken en onverwachts een dansvoorstelling, waar een man met een shovel danste, tegengekomen. Maar natuurlijk hadden we geen camera mee.

Prachtige dagen!

zondag

Arnavutköy trip with YTÜFOK

Vandaag was een hele leuke dag. Ik ben (voor mijn doen) vroeg opgestaan voor op een zondag. Maar het bleek het uiteindelijk allemaal waard te zijn.

De fotografie club waar ik me voor aan heb gemeld (YTÜFOK) organiseert bijna elke week een soort excursie naar ergens in Istanbul, of net er buiten. Een leuke gelegenheid om weer wat meer van de stad te ontdekken. Deze week was de wijk Arnavutköy aan de beurt. De opkomst was een groep van meer dan 50 welbespraakte Turkse studenten en een ietwat schuw maar nieuwschierig internationaal studentje dat er wat doorheen huppelde (ja, dat was ik dus).

Gelukkig waren er een heleboel aardige mensen bij en was de wijk leuk en pittoresk. De meeste foto's heb ik analoog gemaakt, dus dat resultaat is nog even afwachten. Hopelijk kan ik aankomende week hier de donkere kamer ontdekken!

Met zijn allen zijn we een bult opgeklommen en in de middagzon (het is hier nog steeds zo'n 25 graden) was dat best vermoeiend. Maar, op de top aangekomen, zijn we in het gras gaan liggen. Er was een gitaar en er werden Turkse liedjes gezongen. Ik verstond er natuurlijk niks van, maar alle Turkse muziek heeft een vrij hoog drama gehalte, dus het luisteren en kijken op zich was al genoeg om te kunnen genieten. Het uitzicht erbij maakte het zondagmiddag gevoel wel compleet.

Voor de rest gaat het allemaal prima hier, afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst een rustige plek gevonden in Istanbul: de bibliotheek! En ja, ik heb gestudeerd daar (en eigenlijk is een studieboek lezen, zonder de stressfactor van tentamens en uitstelgedrag, nog best een interessante bezigheid).

Daarnaast probeer ik de (Turkse) mannen een beetje van me af te schudden, maar ze zijn vrij hardnekkig -.-

Nog 14 nachtjes slapen tot Jullian op bezoek komt, gelukkig!

Liefs,

Rosan

Beautiful view from the top

Letters and colors

And a cat... of course :)

Cute kitten with one blind eye

Cuuuute :)

Cat owner

Arnavutköy

Arnavutköy, woman on the balcony

Villa Kakelbond achtig

Arnavutköy

On the top

View from the top

donderdag

Vrije tijd

Ik heb gewoon weer tijd voor mijn hobby's.

dinsdag

Grand bazaar, dierenbeul en een nieuwe muts.

Vandaag ben ik naar de Grand Bazaar geweest en omdat ik er gister achter kwam dat ik veel te veel geld uit geef mocht ik van mezelf niet zoveel kopen. En ik heb me er best goed aan gehouden vandaag.

Jammer is wel dat ik vanavond om 22.30u (ja, belachelijke tijd) een afspraak heb bij het politie bureau om mijn verblijfsvergunning aan te vragen. Die gaat dan wel weer zo'n 170TL = zo'n 70eu kosten, maar daar kan ik helaas niet afdingen, vrees ik. En het is noodzaak.

De Grand Bazaar is een feest van kleuren, aandachttrekkende verkopers en hebbedingetjes. Uitspraken als "beautiful lady, beautiful price" of "I have everything you want" (we hebben helaas geen roze eenhoorn kunnen vinden) of "I am single" vliegen je om de oren. Een hele ervaring waarbij je met elke aankoop die je doet een dosis vleierij en zelfvertrouwen cadeau krijgt.

Verder kwamen buiten we een man tegen die dieren aan het mishandelen was, kleine kuikentjes, konijntjes en een jong hondje had hij namelijk in kootjes gestopt en de kuikentjes waren het zieligst ze liepen helemaal over elkaar heen en piepten heel hard. De man zat er lachend naast.

Daarnaast hoop ik dat het binnenkort één dagje koud is (meer hoeft echt niet) zodat ik mijn muts op kan zetten die ik vorige week gekocht heb. Die zit me toch fijn!

Nu ga ik me voorbereiden op uren wachten op het politiebureau.

Aankopen van vandaag

zielig :(

muts

maandag

Vismarkt

Lazy sunday

Vandaag drie weken geleden ben ik vertrokken. En vandaag over drie weken krijg ik mijn eerste bezoek! En vanaf dan komen er een hoop mensen vlot achter elkaar me opzoeken, ik heb er heel veel zin in.

Ondertussen begin ik gewend te raken aan de toeterende auto's, drukke wegen, hoeveelheid mensen.

Aan de Turkse mentaliteit (vijf minuten is namelijk nóóit vijf minuten, 200 meter kan je beter beschouwen als minstens een kilometer en niks heeft haast en niks is duidelijk). Ik begin zelfs bijna te wennen aan het idee van slechts twee uur college per week en een hele hoop vrije tijd.

Ik begin starende mannen, sta-toiletten, lampen die niet werken, uitslapen, uren wachten op alles dat met bureaucratie te maken heeft, allemaal normaal te vinden. Ik ben er aan gewend dat ik het water uit de kraan niet kan drinken.

Ik ben niet meer gewend aan eten koken, dat heb ik tot nu toe slechts één keer gedaan. Je kan hier zo goedkoop eten dat het nauwelijks de moeite waard is om in plaats daarvan te koken. Ook ben ik niet meer gewend aan vijf dagen college, studeren en zuinig zijn. Ik begin te denken in het Engels maar reken nog alles om naar euro's en heb me bijna nog nooit lichamelijk zo fit gevoeld. Door al het lopen elke dag en het mooie weer in combinatie met veel slaap voel ik me hartstikke gezond.

Wel merk ik dat het leven hier in zekere zin ook erg vermoeiend is. Overal waar ik ga heb ik het gevoel dat ik alert moet zijn, op mijn spullen moet passen en mijn ogen open moet houden. Vooral als ik 's avonds/'s nachts alleen over straat loop hou ik alles om me heen goed in de gaten. Op straat ben ik eigenlijk nooit ontspannen en dat is soms wel erg vermoeiend.

Ik heb me ingeschreven bij een fotografie clubje van de universiteit die allerlei dingen organiseert en ook een donkere kamer heeft, dus daar kan ik ook nog wel wat vrije tijd aan gaan besteden. Het opbouwen van een nieuw leventje om je heen gaat eigenlijk zo gemakkelijk.

Toch mis ik Nederland wel eens hoor. Zuurkool, vrienden, knuffelen, een dagritme hebben.Ik ben gewend aan een uur terugrekenen als ik aan Nederland denk. Maar ik weet dat het leven hier maar voor tijdelijk is, dus ik doe mijn best hier zoveel mogelijk te genieten.