Dag lief 2012, hallo 2013!

De laatste dag van 2012, tijd voor een terugblik.

Voor mij was het een jaar van hard werken om dromen te laten uitkomen. Het hele jaar heeft mijn Erasmus semester in Istanbul als een droom in mijn hoofd geleefd. Beetje voor beetje heb ik die droom dan werkelijkheid kunnen zien worden en dat geeft een euforisch gevoel. En soms voelt het nog als een droom.
Verwachtingen die niet of wel uit zijn gekomen, maken uiteindelijk allemaal niks uit, want waar ik de afgelopen maanden mee bezig ben geweest is geschiedenis schrijven voor mijn toekomst.De ervaringen die ik hier bij elkaar heb geraapt, en de hele ervaring op zich, kunnen door niemand meer worden afgenomen.

Ook was 2012 jaar een jaar van leren loslaten. Durf maar eens los te laten wat je lief is en kijk wat het leven je er voor in de plaats teruggeeft! Kom uit je comfort zone en daar begint het echte leven pas.
Loslaten van alles dat ik als thuis beschouwde, van vrienden en familie. En telkens als ik in Istanbul bezoek kreeg kon ik het even vasthouden om vervolgens weer los te moeten laten.
Dat is iets wat dit jaar me heeft willen leren, hoewel ik niet weet of ik er goed in ben geworden. Maar wat heeft het me er veel voor in de plaats gegeven! Nieuwe liefde, nieuwe vrienden, een nieuw thuis en nieuwe ervaringen. Misschien wel nieuwe wijsheid.

Al met al kijk ik op 2012 terug als een heel intens jaar. Het eerste deel van het jaar was hard werken, voor mijn studie, voor alles wat ik er altijd zo graag naast wil doen en de realisatie van mijn verblijf in Istanbul. Dit heeft best zo zijn tol geëist en er zijn ook momenten geweest dat ik er echt doorheen zat. Maar dan stonden er gelukkig altijd mensen voor mij klaar, bedankt daarvoor lieve mama en papa, lieve Jullian, lieve Joska en lieve Mascha en lieve Margot en andere vrienden waar ik soms bij neer heb gestreken, bedankt voor me er doorheen slepen, zonder jullie zat ik hier denk ik niet.

Het tweede halfjaar heeft mij ook erg verbaasd. Waar ik verwachtte weer hard te moeten werken kreeg ik een heel relaxed jaar, nog nooit heb ik zoveel tijd voor mezelf gehad en in zo'n inspirerende omgeving. Dit heeft me veel doen realiseren en waarschijnlijk ben ik me nog niet eens van alle veranderingen in mezelf bewust. Maar daar heb ik heel 2013 en de rest van mijn leven nog voor. Natuurlijk was er ook erg veel dat niet soepel verliep, hoe kan het ook anders met het bureaucratische Turkije (en ook Nederland trouwens), maar ach, alles dat tegenzit wordt zo snel weer vergeten door al het moois dat er voor in de plaats komt.

Een kleine vooruitblik in 2013 laat zien dat ik nog drie weken in Istanbul te vertoeven heb en als ik terug kom in Nederland kan ik tot mijn blijde genoegen bij Mascha en haar huisgenoot Simone in gaan wonen. Het zal zeker afzien worden, want ik zal weer moeten bikkelen als voorheen. Ik wist eerst niet beter, maar nu wel, wat het wel lastiger zal maken, denk ik.

Maar ach, ik wil niet te veel vooruitlopen op 2013. Ik laat het allemaal op me afkomen en daarnaast is het tijd om nieuwe dromen te vormen en te verwezenlijken. Ik droom dus gewoon lekker verder...

Bedankt allemaal voor het lezen van mijn blogberichten en allemaal een heel erg mooie, gezellige en goede jaarwisseling toegewenst!
Tot 2013,
Liefs Rosan

ik droom lekker verder

Winterwondeland in Istanbul

Het heeft gesneeuwd in Istanbul, welgeteld één hele dag! Het was prachtig, koud, gezellig en glad en de dag erna was er niks meer van over, behalve de kou. Een goede binnenkomer voor Mascha en Margot en stiekem hoop ik op nog een dag sneeuw binnenkort.

Fijne kerstdagen allemaal! 

Liefs Rosan

Een weekje met mama

Ik ben weer thuis in Istanbul, met al zijn geluiden, geuren en vele mensen. Afgelopen week van hotel naar hotel gehopt met mama (en nog een hele boel andere mensen) en allerlei uitstapjes gemaakt. Volgens mij heb ik nog nooit zó'n luie vakantie gehad! We hoefden alleen maar de bus in te stappen en we werden overal vanzelf heengereden, 3x per dag stond het eten voor ons klaar en konden we heel veel lekkere dingen eten, zonder er zelf iets voor hoeven te doen. De reisleider regelde alles voor ons, zelf de hamam, die eigenlijk niet bij het programma hoorde, is helemaal geregeld voor ons (en het was héérlijk!).

Het was heel gezellig en leuk om mama weer te zien, en het reisgezelschap was ook leuk en zat vol grappenmakers en typische karakters. Natuurlijk was ik wel de jongste van allemaal, maar dat maakte mij niet zoveel uit. We hadden een paar excursies naar bijvoorbeeld Pamukkale (dat zijn kalk-terrassen die ooit heel mooi wit waren) en een tapijtenfabriek en nog allerlei dingen meer. Het zuiden van Turkije vond ik eigenlijk heel erg toeristisch, de Grand Bazaar in Istanbul is er niks bij! Het verbaasde me dat je overal gewoon met euro's kon betalen en dat ze daar zelfs vanuit gaan, zelf had ik al maanden geen euro meer gezien. De omgeving was wel super mooi, lekker veel bergen en ook nog eens de zee dichtbij. 

Verder zijn we (of misschien vooral ikzelf) heel lekker lui geweest afgelopen week. Gelukkig viel het afscheid niet al te zwaar vanochtend, want over een maand komt mama, samen met mijn zusje&haar vriend, mij al ophalen om terug te gaan naar Nederland. 

Aankomende donderdag(nacht) komen mijn vriendinnetjes Mascha en Margot al aan, ze blijven met Kerst en Oud en Nieuw, ik heb er super veel zin in! Nog geen idee wat we precies gaan doen met de feestdagen hier, maar er is vast wel iets leuks te vinden. Tot die tijd moet ik er nog even voor zorgen dat ik mijn studie een beetje aandacht geef en mag ik ook wel even mijn best doen het appartement een beetje schoon te maken voor mijn gasten. 

Nu is het tijd voor een avond gratis bier in een van de kroegjes waar ik vaak heen ga! 

oja, de foto's staan dus op Flickr, zie vorige blogpost

Antalya en omgeving

Antalya en omgeving, a set on Flickr.

Hier zijn alvast wat foto's van het reisje in Zuid-Turkije. Tekst en uitleg komt binnenkort wel!

Analoge foto's op Flickr

rooszan's photostream on Flickr.

Op flickr heb ik mijn nieuwste analoge foto's gezet. Wat hou ik toch van het karakter van analoge foto's!

Vannacht ga ik rond 4uur op weg naar het vliegveld, vlieg eerst naar Antalya en vanaf daar lekker een weekje rondreizen en mama weer zien! Ik heb er zin in :)

Ondertussen geniet ik heel erg en heb ik het onwijs naar mijn zin hier!