' Het leven is een knalfuifje ': september 2012

zaterdag

Oja, dáárom ben ik hier!

Afgelopen week was een drukke, maar soms ook hele luie week.

Net als dat de beste straten hier in Istanbul soms zijstraten kunnen zijn van de meest donkere steegjes, zijn mijn dagen ook onvoorspelbaar en erg afwisselend.

Woensdag en donderdag waren mijn eerste twee dagen op de universiteit.

Van de 4 vakken bleek er welgeteld één echt in het Engels te zijn.

De rest van de vakken hoef ik niet naar de colleges te komen, maar zal ik aan zelfstudie moeten doen, in combinatie met individuele sessies met de docenten. Ik ben heel benieuwd hoe dit zal gaan, het zal best moeilijk zijn om, met maar één college in de week, me een beetje te focussen op studeren. Maar we zullen zien.

Verder was het raar om de enige internationale student te zijn. Ik werd gigantisch aangekeken zodra het duidelijk was dat ik een (of 'de') Erasmus student was. Wat de jongens betreft bleef het alleen maar bij Turkse praatjes en wat vriend-verzoeken op Facebook, maar gelukkig waren er een paar meiden die wel moedig genoeg waren om een gesprekje aan te knopen in het Engels. Dat maakte die twee dagen uiteindelijk een stuk dragelijker en gezelliger.

Voor de rest ben in fijn verder gegaan met vrienden worden met wat andere Erasmus studenten, die bij mij in de buurt wonen.

Vandaag ben ik met een van hen naar het Dolmebahçe paleis geweest, we zijn met de ferry naar de Aziatische kant overgestoken, waar we een gekke leraar zijn tegengekomen die graag met ons bier en raki wilde drinken, op zijn verjaardag. En, want het blijft een leraar, heeft hij ons nog wat Turkse woordjes en zinnetjes bij proberen te leren. De Aziatische kant is een stuk minder toeristisch, het doet wat kneuteriger en gezelliger aan. Het voelt daar veel meer alsof men daar echt een leven heeft, in plaats van al dat massa gedoe dat zich hier bij Taksim afspeelt.

Na de alcohol zijn we weer naar de Europese kant gegaan, daar wat gegeten en een flink eindje terug gelopen naar onze buurt.

Verschillende keren vandaag heb ik gedacht: oja, dít is waarom ik naar Istanbul wilde, hierdoor hou ik zo van deze stad! Het was een heerlijke dag dus. En ik weet weer waarom ik hier ben. Ben benieuwd wat morgen mij brengt!

Ingang Dolmebahçe

Dolmebahçe tuin

Uitzicht Dolmebahçe

Dolmebahçe tuin

Gigantisch Dolmebahçe

Dikke kat, Aziatische kant

Vanaf de ferry, uitzicht op Aziatische kant

Galata brug :)

Galata brug

maandag

Acting like a tourist

Na een weekend vol uitgaan en nieuwe mensen ben ik vandaag ook overdag maar eens de deur uit gegaan. Ik ben met twee Deense jongens op pad geweest, we zijn de Blauwe Moskee in gegaan en hebben ergens thee gedronken in een park, met een heel mooi uitzicht!

Later nog wat gegeten in Taksim en aan het eind van de dag beneden bij Kabataş aan het water gezeten (zie mijn vorige blogpost)...
Het weer was vandaag super mooi, een heerlijk zonnetje en een erg aangename temperatuur (behalve als je een heuvel of lange trap op moet lopen). Ik vind het heerlijk naar alle mensen en gebouwen te kijken, te luisteren en gewoon alles op me af te laten komen en in me op te nemen.
En ik ben zo gek op de katten die hier overal rondlopen!

Woensdag zal mijn eerste college dag zijn, ik ben erg benieuwd!

Blue Mosque

Blue Mosque,
Check the weather :)

Blue Mosque, blue scarfs

Blue Mosque

Hagia Sophia

Thomas & Peter

Kind of typical

Guarding the door

Parc

Drinking Turkish thee

Windowshopping cats

Cat :)

Just sit, and watch for hours :)

Kabataş, Istanboel

zondag

Ik ging tekenen om te proberen alles een beetje te verwerken
maar zo te zien is het nog best wel een chaos.

Toen ik een pasfoto ging laten maken hebben ze me eerst een
hele egale huid gegeven voordat ze me gingen printen.

vrijdag

Zo. Vanaf nu ben ik echt alleen.

Net, na een snelle hap, heb ik mams op de bus gezet naar het vliegveld. De drukke straten op weg naar huis, die we de hele week al samen oversteken, lijken opeens een stuk gevaarlijker.

Maar toch probeer ik van het gevoel te genieten, de eenzaamheid als een avontuur te zien. Want nu begint het pas echt voor mij.

Als het goed is beginnen maandag mij eerste colleges. De universiteit is, met een beetje geluk met het verkeer, ongeveer 15 minuten met de bus. De plek is heel fijn, maar de nodige chaos is daar ook zeker aanwezig zodra je iets geregeld moet hebben. Gelukkig is mijn inschrijving nu wel zo goed als rond. Het is nog even wachten op een formulier uit Enschede, maar dan is dat klaar (geloof ik).
Het is nog even afwachten of de vakken die ik gaan volgen inderdaad in het Engels zijn, het zou ook nog net zo goed in het Turks kunnen zijn namelijk. Ik ga in ieder geval ook Turks leren!

Ik heb nu een toeristenvisum dat slechts 90 dagen geldig is. Voor het studenten visum moet ik, binnen een maand na mijn aankomst, een afspraak maken om hier te mogen wonen. Hoogst waarschijnlijk kan ik pas eind januari daar terecht, omdat ze zo druk zijn, maar tegen die tijd ben ik hier al weg. Het bewijs van de afspraak moet ik dan wel in kleur uitprinten, dit papiertje is dan zowat heilig, zodra ik dat laat zien, is alles goed. Zo gaan dat soort dingen in Turkije.

Istanbul bestaat uit een Aziatisch en een Europees deel.

Ik woon in het Europese deel, vlak bij de 'hippe' wijk Taksim. In Taksim zijn trouwens heel veel gay sauna's te vinden. Het is een hele drukke wijk waar overal en altijd iets te doen en te zien is.

Als ik hier, in mijn buurt, in een rokje rondloop valt het nog wel mee, maar toen we afgelopen week in een andere wijk waren, werd ik toch wel enigszins afkeurend aangekeken. In de wijk waar ik woon is het meer een bewonderende blik, het verschil is goed te merken in ieder geval.

Dit is de voordeur van het gebouw waar ik woon.

En dit is de voordeur waardoor ik het appartement binnen kom.

woensdag

Een klein stukje van Istanbul

Een knopjes winkel. Niet meer niet minder.

Hengeltje nodig? Naast de Galata brug.

Glaasje versgeperste sinasappels voor nog geen 50cent :)

Universiteit Yildiz, super fijne plek !

Wachten op de uni.

dinsdag

Een avondje in Istanbul.

Dit is mijn eigen bureautje in het gedeelde stuk van het appartement.
Met wat foto's en plaatjes lijkt het al bijna een thuis!

Mijn spulletjes in een kastje gepropt.

Mama bij mijn werkplekje.

De trap die in mijn straat loopt. 54 treden elke keer,
ik kom denk ik terug als een lucifer. Het is heel erg warm.

Een van de vele zwerfkatten in de straat.
In Istanbul zijn super veel zwerfkatten en -honden!

Ze heeft alweer flinke zin om de trap te beklimmen.

Het eten is hier heeeeerlijk !
Vanavond hadden we gevulde wijnbladeren,
Spinazie met een eitje en nog wat vage dingen,
Aardappeltjes met koriander,
Een soort komkommer frisse salade,
Een gevulde aubergine met kip en een soort bechamel saus