ik ben meer dan twee maanden terug in Nederland en eerst mistte ik Istanbul nog niet zo maar nu, zo af en toe, wel. hier werk ik hard voor deadlines en daar hoefde ik haast niks te doen.
ik mis de leuke kleine, gekke winkeltjes en straatjes, zoveel spullen die verkocht, gebruikt en weer verkocht worden. het is zo'n leuke stad.
maar ik ben wel Blij dat ik weer in Enschede woon, bij mijn vrienden en een nuttige universiteit.
ik vrees wel dat ik er voor gezorgd heb dat er niet zomaar iemand meer naar dezelfde universiteit in Istanbul mag, toen ik vertelde wat ik daar heb geleerd (en vooral wat niet).
ik ben ook Blij weer bij mijn eigen spulletjes te zijn en een eigen, fijne plek te hebben. en dingen te kunnen plannen voor straks in de zomer. ja, ik vermaak me hier en ik voel me fijn op mijn plek
het was een mooi avontuur dat altijd van mij zal zijn
ik moet wel weer nieuwe dingen verzinnen om over te posten hier, maar dat komt binnenkort wel snel
Posts tonen met het label Istanbul. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Istanbul. Alle posts tonen
vrijdag
maandag
Van Istanbul naar Sneeuw
Sinds gisteravond ben ik weer thuis. En dit keer thuis in Olst, Nederland.
De laatste twee weken in Istanbul voelde ik me erg raar, maar sinds mijn moeder, Sacha en Scott afgelopen donderdag ook in Istanbul waren voelde ik me een stuk rustiger. Daarnaast was ik, voor ik geloof de eerste keer in Istanbul, een beetje ziek geworden dus veel energie had ik niet meer over voor de laatste dagen.
Het was des ondanks gezellig. Ik heb wat plekjes kunnen laten zien die voor hen nieuw waren (voor Scott was natuurlijk alles nieuw) en ik heb dingen gekocht die ik eigenlijk al vier maanden lang wilde aanschaffen.
Mede door al die last-minute-aankopen had ik nogal moeite met mijn koffers inpakken. Gelukkig bleken de vacuümtassen die Scott mee had genomen een gedeeltelijke oplossing bieden. Helaas pasten mijn sloffen er echt niet meer bij, maar gelukkig had ik nog een jaszak vrij.
Dus zo, met sloffen in mijn jaszak, een deken om mijn nek en eigenlijk een tas te veel handbagage, kwamen we op het vliegveld aan. Nadat een medepassagier zo lief was even wat van onze handbagage mee te nemen langs de controle, zaten we dan met al onze spulletjes in het vliegtuig en voor de rest verliep de reis ook rustig. Zo is alle bagage dus veilig en heel in Nederland aangekomen.
Op het vliegveld in Eindhoven stonden Jullian, Mischa en Henk ons op te wachten, super leuk om zo'n ontvangst te hebben! Vanuit Istanbul vertrokken we met zo'n 13 graden en in Nederland was alles wit, -4 graden en koud! Maar ach, ik vind het allemaal prachtig!
Na een barre tocht stond er een heerlijke stamppot zuurkool, met rookworst en spekjes voor ons klaar, dat was heerlijk thuis komen!
Het hele avontuur is nu over. Toen ik vanochtend wakker werd naast Jullian voelde het helemaal niet alsof ik 4 maand weg was geweest. Het voelt nu nog een beetje onwerkelijk dat ik echt in Istanbul heb gewoond. Het voelt nog alsof het een grote droom was (en in een bepaald opzicht was het natuurlijk ook een droom die uit is gekomen).
Al met al moet het dus gewoon nog een beetje zinken denk ik. Ik heb wel veel zin om al mijn vrienden weer te zien en mijn nieuwe kamertje in te richten. En over twee weken begint het 'normale' studeren weer, ik ben benieuwd hoe ik dat ga vinden. Nu heb ik er in ieder geval veel zin in!
En daarnaast heb ik zin om te werken aan een nieuwe droom, ik voel de kriebels alweer opkomen. Maar ach, misschien moet ik eerst mijn koffers maar eens uit gaan pakken.
![]() |
| Sacha en Scott op de ferry |
![]() |
| Onderzetters van de Grand Bazar |
![]() |
| Schaaltjes |
woensdag
zaterdag
De laatste dagen
| Op de valreep nog nieuwe vrienden maken |
| Eén van de mooiste en fijnste plekken in Istanbul |
In mijn hoofd tel ik de dagen, het speelt altijd een beetje rond in mijn hoofd en brengt een soort achtbaan aan gevoelens mee. Aan de ene kant wil ik echt graag weer naar huis en aan de andere kant weet ik dat ik de stad en het lui lekker leventje dat ik hier heb zal gaan missen. Elke dag voel ik me weer net wat anders als de dag daarvoor en dat is een beetje verwarrend en vermoeiend.
Maar het is eigenlijk wel genoeg geweest zo voor mijn gevoel! Ik verlang weer naar huis, naar een goed geregelde universiteit, naar mijn vrienden en familie. Er zijn nog een paar laatste dingen die ik wil doen hier (zoals het Topkapi paleis bezoeken, schandalig dat ik dat nog steeds niet heb gedaan) en dinsdag vier ik samen met Peter en Inga een afscheidsfeestje.
Donderdag komen mama, Sacha en Scott hierheen en zondags de 20e vliegen we dan met zijn allen terug naar Nederland, waar Jullian ons zal opwachten als het goed is. Kan niet wachten! ♥
woensdag
Galata brug
Nog een klein filmpje met hoe het er ongeveer aan toe ging op de Galata brug toen het sneeuwde :)
Vandaag ligt er nog steeds sneeuw en heb ik ook nog steeds sneeuwvrij, maar het sneeuwt niet meer.
Ben benieuwd naar morgen!
Vandaag ligt er nog steeds sneeuw en heb ik ook nog steeds sneeuwvrij, maar het sneeuwt niet meer.
Ben benieuwd naar morgen!
dinsdag
Snow in Istanbul
Snow in Istanbul, a set on Flickr.
Wouw, het heeft vandaag nogal serieus gesneeuwd in Istanbul, en ik vind het prachtig! Ik had zelfs sneeuwvrij, waardoor mijn tentamen Turks niet door ging. Ben benieuwd hoe lang dit aan gaat houden, want het weer kan van de ene op de andere dag totaal anders zijn.Vandaag heb ik er in ieder geval goed van genoten!
liefs Rosan
The end of the world
Fortunately, we're still alive and enjoying Istanbul and the beauty of the snow :)
vrijdag
Ochtend rituelen
Goedemorgen!
Elke ochtend is een van dit soort geluiden dat wat ik het eerste hoor. Het zijn mannetjes die iets proberen te verkopen dan wel verzamelen en allemaal hebben ze hun eigen lokroep.
Er zijn een paar liedjes en op zich is het niet verkeerd wakker worden met zo'n melodietje.
woensdag
Abonneren op:
Posts (Atom)
.jpg)
.jpg)




