' Het leven is een knalfuifje ': Arnavutköy trip with YTÜFOK

Vandaag was een hele leuke dag. Ik ben (voor mijn doen) vroeg opgestaan voor op een zondag. Maar het bleek het uiteindelijk allemaal waard te zijn.

De fotografie club waar ik me voor aan heb gemeld (YTÜFOK) organiseert bijna elke week een soort excursie naar ergens in Istanbul, of net er buiten. Een leuke gelegenheid om weer wat meer van de stad te ontdekken. Deze week was de wijk Arnavutköy aan de beurt. De opkomst was een groep van meer dan 50 welbespraakte Turkse studenten en een ietwat schuw maar nieuwschierig internationaal studentje dat er wat doorheen huppelde (ja, dat was ik dus).

Gelukkig waren er een heleboel aardige mensen bij en was de wijk leuk en pittoresk. De meeste foto's heb ik analoog gemaakt, dus dat resultaat is nog even afwachten. Hopelijk kan ik aankomende week hier de donkere kamer ontdekken!

Met zijn allen zijn we een bult opgeklommen en in de middagzon (het is hier nog steeds zo'n 25 graden) was dat best vermoeiend. Maar, op de top aangekomen, zijn we in het gras gaan liggen. Er was een gitaar en er werden Turkse liedjes gezongen. Ik verstond er natuurlijk niks van, maar alle Turkse muziek heeft een vrij hoog drama gehalte, dus het luisteren en kijken op zich was al genoeg om te kunnen genieten. Het uitzicht erbij maakte het zondagmiddag gevoel wel compleet.

Voor de rest gaat het allemaal prima hier, afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst een rustige plek gevonden in Istanbul: de bibliotheek! En ja, ik heb gestudeerd daar (en eigenlijk is een studieboek lezen, zonder de stressfactor van tentamens en uitstelgedrag, nog best een interessante bezigheid).

Daarnaast probeer ik de (Turkse) mannen een beetje van me af te schudden, maar ze zijn vrij hardnekkig -.-

Nog 14 nachtjes slapen tot Jullian op bezoek komt, gelukkig!

Liefs,

Rosan