Net, na een snelle hap, heb ik mams op de bus gezet naar het vliegveld. De drukke straten op weg naar huis, die we de hele week al samen oversteken, lijken opeens een stuk gevaarlijker.
Maar toch probeer ik van het gevoel te genieten, de eenzaamheid als een avontuur te zien. Want nu begint het pas echt voor mij.
Als het goed is beginnen maandag mij eerste colleges. De universiteit is, met een beetje geluk met het verkeer, ongeveer 15 minuten met de bus. De plek is heel fijn, maar de nodige chaos is daar ook zeker aanwezig zodra je iets geregeld moet hebben. Gelukkig is mijn inschrijving nu wel zo goed als rond. Het is nog even wachten op een formulier uit Enschede, maar dan is dat klaar (geloof ik).
Het is nog even afwachten of de vakken die ik gaan volgen inderdaad in het Engels zijn, het zou ook nog net zo goed in het Turks kunnen zijn namelijk. Ik ga in ieder geval ook Turks leren!
Ik heb nu een toeristenvisum dat slechts 90 dagen geldig is. Voor het studenten visum moet ik, binnen een maand na mijn aankomst, een afspraak maken om hier te mogen wonen. Hoogst waarschijnlijk kan ik pas eind januari daar terecht, omdat ze zo druk zijn, maar tegen die tijd ben ik hier al weg. Het bewijs van de afspraak moet ik dan wel in kleur uitprinten, dit papiertje is dan zowat heilig, zodra ik dat laat zien, is alles goed. Zo gaan dat soort dingen in Turkije.
Istanbul bestaat uit een Aziatisch en een Europees deel.
Ik woon in het Europese deel, vlak bij de 'hippe' wijk Taksim. In Taksim zijn trouwens heel veel gay sauna's te vinden. Het is een hele drukke wijk waar overal en altijd iets te doen en te zien is.
Als ik hier, in mijn buurt, in een rokje rondloop valt het nog wel mee, maar toen we afgelopen week in een andere wijk waren, werd ik toch wel enigszins afkeurend aangekeken. In de wijk waar ik woon is het meer een bewonderende blik, het verschil is goed te merken in ieder geval.
Dit is de voordeur van het gebouw waar ik woon.
En dit is de voordeur waardoor ik het appartement binnen kom.


hoi lieve zus,
BeantwoordenVerwijderengelukkig heb ik je blog nog snel even kunnen lezen.
Fijn dat het (zo goed als) is geregeld met de universiteit.
Leuk dat je Turks gaat leren, ben benieuwd!!
Lekker vaag met het visum, maar had eerlijk gezegd niet anders verwacht daar ;)
kus!