' Het leven is een knalfuifje ': Jullian in Istanbul

Na een super heerlijk, gezellige week samen zit ik weer alleen in het huisje.

Mijn bed lijkt opeens overdreven groot en de temperatuur lijkt een aantal graden gedaald sinds gisterochtend de bus naar het vliegveld vertrok.

Het was super leuk om bezoek te krijgen, de stad te laten zien aan iemand.

Door alles aan iemand anders te laten zien voelde ik me opeens geen toerist meer, maar eerder een 'local', doordat ik de weg ken en (meestal) weet waar ik heen moet.

Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk kanten van Istanbul te laten zien, en volgens mij is dat best goed gelukt in een week. Thee drinken, backgammon (tavla) spelen, waterpijp roken, kumpir eten (heerlijke gestoofde aardappel volgepropt met allerlei dingen zoals rijst en olijven), vuurwerk, de meest toeristische plekken bezoeken, maar ook mooie uitzichtpunten waar juist niet veel toeristen komen heb ik kunnen laten zien. Zelfs nog een beetje van het nachtleven in Taksim meegepakt, al met al was het een hele afwisselende en super leuke week.

Ik kan nu binnenkort zelfs zuurkool met rookworst maken (thanks mam!) en ik heb dropjes die me deze week door het studeren heen zullen helpen (ook al denk ik niet dat ze het einde van de week zullen halen). Ook heb ik trouwens voor het eerst post gekregen (thanks mam, Henk, Margot en Maud!), het verbaasde me dat het bij de juiste deur is terecht gekomen.

Het volgende bezoek (Joska!) komt al weer over 1,5 week en daarna is het tijd voor Georgië.

Oja, maar eerst dus nog tentamens maken volgende week. Ach, als Erasmus student maakt het volgens mij niet zoveel uit hoe goed je die nou maakt.

Maar ik ga wel mijn best doen hoor. We hebben nu een bank in de kamer staan, met een kopje thee en een muziekje erbij lukt het nog aardig me te concentreren. Juist met alle leuke dingen nog in het vooruitzicht!

Liefs,

Rosan